گروه‌های کارگری واکنش تکه‌تکه دولت فیلیپین به بحران انرژی را مورد انتقاد قرار دادند

توسط اریکا مِی پی. سیناکینگ، خبرنگار

رهبران کارگری هشدار دادند که واکنش دولت به بحران انرژی همچنان پراکنده است و خانوارهای کارگر را در معرض خطر قرار می‌دهد، با اشاره به اتکای شدید به کمک‌های نقدی بدون یک برنامه جامع برای حفاظت از دستمزدها، مشاغل و قدرت خرید.

"من هنوز هیچ برنامه جامع دولتی در مورد چگونگی پاسخ به این بحران چندگانه نشنیده‌ام،" جوشوآ تی. ماتا، دبیرکل سنترو نگ مگا ناگکاکایسا ات پروگرسیبونگ منگگاگاوا، هفته گذشته از طریق کنفرانس تلفنی به BusinessWorld گفت. "تا زمانی که آنها این پول را دادند، کارگران حمل‌ونقل قبلاً افزایش قیمت نفت کل جامعه را یارانه داده بودند."

آقای ماتا گفت کمک‌ها ناهموار و کند بوده است، با حذف پیک‌های تحویل غذا و بسته از برنامه‌های کلیدی و بسیاری از کارگران واجد شرایط با موانعی در دسترسی به حمایت مواجه هستند. کمک نقدی به جذب شوک‌ها کمک می‌کند، اما فرسایش درآمد را در حالی که هزینه‌های سوخت قیمت غذا، اجاره و حمل‌ونقل را افزایش می‌دهد، رفع نمی‌کند.

گروه‌های کارگری برای یک اجلاس چند بخشی فشار می‌آورند تا یک پاسخ یکپارچه ایجاد کنند که شامل کشاورزان، ماهیگیران و کارگران حمل‌ونقل باشد.

آقای ماتا گفت این بحران باید اصلاحات عقب‌افتاده را آغاز کند، از جمله باز نگری قانون مقررات‌زدایی نفت و قانون اصلاح صنعت برق، پس از دهه‌ها ظرفیت محدود دولت برای مدیریت شوک‌های قیمتی و ریسک‌های عرضه. او همچنین به فقدان ذخایر استراتژیک نفت کشور قابل مقایسه با همتایان منطقه‌ای اشاره کرد.

بحث بر سر انتخاب‌های مالی نیز تشدید شده است. آقای ماتا در برابر تعلیق مالیات انتفاعی سوخت هشدار داد و استدلال کرد که این اقدام درآمد عمومی را با تسکین محدود کاهش می‌دهد. او در عوض از مالیات ثروت هدف‌گذاری‌شده برای میلیاردرها برای تأمین مالی حفاظت گسترده‌تر برای کارگران و تثبیت خدمات اساسی حمایت کرد.

خوزه سانی جی. ماتولا، رئیس فدراسیون کارگران آزاد و رئیس ائتلاف کارگری ناگکایسا، گفت واضح‌ترین شکاف عدم وجود حفاظت مستقیم از دستمزد برای حداقل دستمزدبگیران و طبقه متوسط پایین است.

"بزرگترین چیزی که در پاسخ دولت وجود ندارد این است: هنوز هیچ حفاظت مستقیم از دستمزد برای حداقل دستمزدبگیران و طبقه متوسط پایین وجود ندارد،" او در یک پیام Viber گفت.

او گفت کمک نقدی 5,000 پزو برای کارگران حمل‌ونقل و صندوق آماده‌به‌کار 1.2 میلیارد پزویی وزارت کار تسکین کوتاه‌مدت ارائه می‌دهد اما نیروی کار گسترده‌تری را که روزانه تردد می‌کند، اجاره می‌پردازد و با دستمزد ثابت زندگی می‌کند، از دست می‌دهد. او چارچوب‌های اضطراری و کمیته‌ها را جایگزین‌های ناکافی برای اقدامات درآمدی که به خانوارها می‌رسد توصیف کرد.

هزینه‌های سوخت در میان تنش‌های ژئوپلیتیکی مرتبط با جنگی که شامل ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران است، افزایش یافته و کرایه‌های حمل‌ونقل و قیمت مواد غذایی را افزایش داده است.

دولت اقدامات متمرکز بر حمل‌ونقل را اجرا کرده است که شامل کمک مستقیم، تثبیت کرایه و پشتیبانی عملیاتی است، در حالی که کشور را تحت یک بحران انرژی یک‌ساله قرار داده است.

رهبران کارگری گفتند فشارهای درآمد منفی بدون تعدیل دستمزد عمیق‌تر خواهد شد، زیرا ریسک‌های تورمی فشار خانوار را تشدید می‌کند. آنها از دولت خواستند تا کارفرمایان، اتحادیه‌ها، گروه‌های حمل‌ونقل و جامعه مدنی را گردهم آورد تا تسکین را با محافظت‌های بلندمدت هماهنگ کنند.

فهرست حزبی آکبایان هفته گذشته به فراخوان‌ها اضافه کرد و از رئیس‌جمهور فردیناند آر. مارکوس جونیور خواست تا قراردادهای خدمات ملی را گسترش دهد تا رانندگان جیپنی خدمات عمومی حقوق ثابت دریافت کنند و مسافران به صورت رایگان سوار شوند. رافائلا دیوید، رهبر حزب، گفت یک اجرای سراسری می‌تواند بر پایه پروژه‌های آزمایشی دولت محلی ساخته شود، درآمد راننده را با دور شدن از سیستم‌های مرزی تثبیت کند و مسافران را از نوسانات سوخت محافظت کند.