De afgelopen acht jaar heeft de houding van Zuid-Korea ten opzichte van crypto-activa zich in een delicate tweedeling bevonden.
Enerzijds heeft het land een van 's werelds meest actieve en emotioneel geladen cryptohandelsmarkten. Met een hoge dichtheid van particuliere beleggers en een hoge handelsfrequentie worden nieuwe narratieven bijna altijd als eerste versterkt op de Zuid-Koreaanse markt. Anderzijds zijn op institutioneel niveau beursgenoteerde bedrijven en professionele instellingen lange tijd expliciet uitgesloten geweest—het is hen verboden deze activa aan te houden, toe te wijzen of zelfs maar op hun balans op te nemen.
Zo ontstond geleidelijk een langdurige maar zelden erkende structurele tegenstrijdigheid: de markt was al volwassen, maar het systeem bleef afwezig.
Op 12 januari werd deze tegenstrijdigheid eindelijk door de autoriteiten opgelost. De Zuid-Koreaanse Financial Services Commission (FSC) keurde officieel goed dat beursgenoteerde bedrijven en professionele beleggers jaarlijks tot 5% van hun eigen vermogen mogen toewijzen aan de top 20 crypto-activa op basis van marktkapitalisatie.
Dit markeert het officiële einde van het substantiële verbod op institutionele deelname aan de cryptomarkt dat sinds 2017 van kracht was.
Als je alleen naar de percentages kijkt, is dit beleid niet radicaal; de werkelijk belangrijke verandering zit in "wie er mogen toetreden".
De afgelopen jaren hebben Zuid-Koreaanse toezichthouders herhaaldelijk slechts twee sleutelwoorden benadrukt: beleggersbescherming en systeemrisico. Deze keer hebben de toezichthouders echter niet gekozen voor volledige deregulering, maar eerder zeer duidelijke grenzen gesteld:
Dit is geen aanmoediging van risicobereidheid, maar eerder het doen van iets realistischer: wanneer crypto-activa een belangrijke activaklasse op maatschappelijk niveau zijn geworden, creëert het blijven uitsluiten van alle instellingen zelf nieuwe risico's.
De "versoepeling" van het systeem is geen stap richting radicalisme, maar een late rationele correctie.
Deze verandering gebeurde niet plotseling en kwam ook niet voort uit een verschuiving in ideologie; eerder werd het voortgedreven door herhaalde duwtjes vanuit de realiteit.
Tegen 2025 hadden Zuid-Koreaanse beleggers meer dan 160 biljoen won (ongeveer US$ 110 miljard) overgemaakt naar buitenlandse cryptocurrency-handelsplatforms.
Ondanks vertragingen in de regelgeving zijn crypto-activa een van de belangrijkste beleggingsactiva in Zuid-Korea geworden, met bijna 10 miljoen beleggers, maar handelsactiviteiten vinden steeds meer plaats buiten het toezichtsdomein.
De gevolgen hiervan zijn niet ingewikkeld, maar wel uiterst reëel:
Onder een dergelijke structuur is het voortzetten van het "institutionele verbod" niet langer voorzichtig, maar versterkt het juist systemische mazen. Nu, met de heropening van binnenlandse nalevingskanalen, zien deze fondsen die gedwongen waren uit te stromen voor het eerst de mogelijkheid om terug te keren.
Belangrijker nog, dit is geen geïsoleerde beleidsaanpassing.
Onlangs heeft het Zuid-Koreaanse Ministerie van Financiën duidelijk aangegeven de lancering van digitale activa spot-ETF's te willen bevorderen. Van discussies over stablecoins tot het toestaan van institutionele bezit, en vervolgens tot de totstandkoming van gestandaardiseerde beleggingsinstrumenten, vindt er een duidelijke verschuiving plaats in de regelgevingslogica.
Wanneer beursgenoteerde bedrijven crypto-activa direct mogen toewijzen, en tegelijkertijd in de markt conforme, gereguleerde en verhandelbare financiële producten worden voorbereid, is het signaal zeer duidelijk: waar toezichthouders zich werkelijk zorgen over maken is niet langer "wel of niet toestaan dat instellingen de markt betreden", maar "hoe instellingen binnen het systeem te houden".
Dit betekent dat Zuid-Korea een compleet pad voor institutionele participatie aan het bouwen is: van direct eigendom tot gestandaardiseerde producten, en vervolgens naar een conform handels- en clearingsysteem, in plaats van gefragmenteerde en passieve ad hoc afhandeling.
Wat werkelijk is veranderd, is niet de houding van Zuid-Korea ten opzichte van crypto-activa, maar dat toezichthouders eindelijk hebben erkend dat deze markt niet langer kan worden uitgesloten van het systeem.
Naarmate beursgenoteerde bedrijven, professionele instellingen en conforme investeringskanalen zich tegelijkertijd beginnen af te stemmen, verandert ook de rol van crypto-activa in Zuid-Korea— het is niet langer alleen een passief getolereerde grijze markt, maar een activavorm die formeel is opgenomen in het financiële systeem en kan worden beheerd, gereguleerd en serieus moet worden genomen.
Deze stap kwam niet vroeg, maar is tenminste eindelijk begonnen.
*De inhoud van dit artikel is uitsluitend ter informatie en vormt geen beleggingsadvies. Beleggen brengt risico's met zich mee; beleg alstublieft voorzichtig.


