Europa bezit $12,6 biljoen aan Amerikaanse activa, maar de meeste zijn in particuliere handen en kunnen niet worden gewapeniseerd

Europa zit op een belachelijk gigantische stapel van $12,6 biljoen aan Amerikaanse activa, meer dan de rest van de wereld samen... twee keer zoveel. Obligaties, aandelen, noem maar op.

Klinkt als echte hefboomwerking, toch? Nou... dat is het niet. Want als het gaat om handelsoorlogen, betekent het bezit van zoveel Amerikaans kapitaal niet dat je er daadwerkelijk iets mee kunt doen.

De discussie begon opnieuw nadat Donald Trump de Groenland-onzin heropende en Europa uitdaagde over de soevereiniteit van het gebied.

Daarbij kwamen de verwachte, waarschijnlijk holle tariefbedreigingen. Voorspelbaar begonnen Europese leiders te poseren. Emmanuel Macron en Kaja Kallas zijn pissig.

Strategen leggen uit waarom een uitverkoop vanuit Europa niet zal werken

Sommige beleggers fluisteren over de mogelijkheid dat Europa Amerikaanse staatsobligaties en aandelen dumpt. De logica is eenvoudig. Amerika heeft enorme tekorten en is sterk afhankelijk van buitenlands kapitaal. Als Europa, de grootste kredietverstrekker, zou besluiten zich terug te trekken, zouden de Amerikaanse leenkosten kunnen stijgen en aandelenkoersen kunnen kelderen.

Maar zelfs de mensen die deze theorie opperen, geven toe dat het niet zo eenvoudig is. Het grootste deel van die $12,6 biljoen zit niet in overheidshanden. Het zit in privéportefeuilles en beleggingsfondsen. Zoals George Saravelos van Deutsche Bank het stelt: "Europa bezit Groenland. Het bezit ook veel staatsobligaties." Maar zelfs hij weet dat dit Europa meer zou schaden dan helpen.

Saravelos schat dat $8 biljoen van de activa rechtstreeks in handen is van Europese beleggers. De rest stroomt via bewaarders en vehikels in de regio, maar kan eigendom zijn van buitenstaanders. Hoe dan ook, overheden kunnen particuliere houders niet zomaar dwingen te verkopen. En zelfs als ze dat zouden kunnen, zou het economische zelfmoord zijn.

Markten hebben al hun nervositeit getoond. Na Trumps laatste tariefrondes daalden Amerikaanse aandelenfutures. Europese aandelen presteerden niet veel beter. De dollar daalde. Ondertussen stegen alle veilige-havenactiva zoals goud, de euro en de Zwitserse frank. Net zoals wat er gebeurde in april vorig jaar, toen Trump de "Liberation Day"-tarieven uitrolde en de Sell America-handel begon.

EU overweegt tarieven, bevriezing handelsdeal als directe opties

Tot nu toe is Europa's meest realistische antwoord geweest om de handelsdeal van juli met Washington te vertragen. Er wordt ook gesproken over het terugslaan met €93 miljard (ongeveer $108 miljard) aan vergeldings tarieven op Amerikaanse goederen. Duitse functionarissen dringen aan op de sterkst mogelijke maatregelen. Maar zelfs zij weten dat het dumpen van activa een gevaarlijke grens zou overschrijden.

Het wapenen van bezittingen zou de impasse naar financiële markten slepen. Het zou niet langer een eenvoudig oog-om-oog handelsgevecht zijn. Het zou een kapitaaloorlog zijn. Saravelos opnieuw: "In een omgeving waarin de geo-economische stabiliteit van de westerse alliantie existentieel wordt verstoord, is het niet duidelijk waarom Europeanen bereid zouden zijn deze rol te spelen."

Het Noorse staatsvermogensfonds is de grootste publieke houder (met ongeveer $2,1 biljoen), maar dat is nog steeds klein vergeleken met al het particuliere kapitaal dat vastzit in Amerikaanse activa in heel Europa. Wil je iets echt grappigs weten? Sommige van die bezittingen zijn uiteindelijk niet eens Europees.

Niemand kan Europa's bezittingen absorberen, zelfs Azië niet

En hier is nog iets grappigs: zelfs als Europa zou willen verkopen, wie koopt er? Ik bedoel, elke verkoper heeft een koper nodig, toch?

Op dit moment is de totale marktkapitalisatie van de MSCI All-Country Asian Index ongeveer $13,5 biljoen, en het Aziatische deel van de FTSE World Government Bond Index is $7,3 biljoen waard, volgens gegevens van Bloomberg.

Dus Europa's bezittingen komen dicht in de buurt van het opslokken van het hele belegbare universum van Azië. De wiskunde klopt niet.

Het is een fantasie om te denken dat Europa Nvidia zou ruilen voor Japanse obligaties van de ene op de andere dag. En de Amerikaanse beleggingsindustrie? Zeker, ze zijn groot. Misschien zouden ze een deel van de last op zich nemen als de prijs goed was. Maar de VS heeft een negatieve netto internationale investeringspositie van $27 biljoen. De "juiste prijs" hier zou zomaar kunnen betekenen dat de dollar een stuk minder waard wordt.

Analisten van Rabobank sloegen de spijker op zijn kop: Amerikaanse markten zijn gewoon te diep, te breed, te liquide. "Hoewel het grote lopende rekeningtekort van de VS suggereert dat er in theorie de mogelijkheid bestaat dat de USD zou dalen als internationale spaarders massaal zouden vluchten uit Amerikaanse activa, suggereert de enorme omvang van de Amerikaanse kapitaalmarkten dat een dergelijke exit mogelijk niet haalbaar is gezien de beperkingen van alternatieve markten."

Er is ook de Koude Oorlog-logica. Denk aan wederzijds verzekerde vernietiging. China heeft dit liedje eerder gehoord. Elke keer als de spanning oploopt, suggereert iemand dat Beijing staatsobligaties zou moeten dumpen. Jinping doet het nooit. Waarom? Omdat het hun eigen systeem zou opblazen. Paul Getty zei het het beste: "Als je de bank $100 schuldig bent, heb je een probleem. Als je de bank $100 miljoen schuldig bent, heeft de bank het probleem."

China's zwakke valutabeleid (dat ik eerder hier uitgebreid heb uitgelegd) betekent dat ze dollars moeten hamsteren. In de loop van de tijd belandde meer van die reserves in particuliere handen om het totaal te verbergen. Analist Brad Setser schatte dat China's "schaduwreserves" rond $3 biljoen bedroegen in 2023.

Dus je ziet, als Jinping ze ooit daadwerkelijk dumpt, zouden ze eerst hun eigen markten laten crashen.